Comentarios
Dous grandes trazos curvos cruzan a superficie coma camiños que se bifurcan, acotando espacios que engloban formas xeométricas, figuras, signos, raias punteadas e un cordel engadido á composicón no seu estado natural con múltiples significados. Enfatiza así as marxes do cadro que participan da mesma enerxía có centro por onde se espallan manchas, xestos e signos codificados pola tradición, letras, cruces, frechas cos que o artista brinca debaixo dun azar controlado pola concentración espiritual que precede ó xesto.
Exposiciones
"Xurxo Oro Claro" no Colexio de Arquitectos, do 3 ó 23 de novembro de 1989. Vigo.
Reproducciones
"Xurxo Oro Claro", Catálogo da exposición.