Comentarios
Parece que se inspira nunha paisaxe real, o castelo de Gaucín, ó que envolve cun acento poético de misterio e fantasía. A construcción levántase sobre unha rocha, nun lugar de difícil acceso, ó que se chega a través dun perigoso camiño. Xinetes, carruaxes e viandantes animan a escena iluminada por unha luz rosada que dilúe as formas e dá unha calidade emocional á natureza que presenta unha execución máis solta no primeiro termo, nas árbores que enmarcan a paisaxe.
Bibliografía
J. E. Arias Anglés, "J. Pérez Villamil", Atlántico S.A., A Coruña, 1980.